Το 2003, μια μητέρα, η Kathleen Folbigg, καταδικάστηκε από ένα δικαστήριο στην Αυστραλία για τη δολοφονία των τεσσάρων παιδιών της. Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης με ελάχιστο χρόνο έκτισης τα 30 χρόνια.
Τα παιδιά της Kathleen πέθαναν ξαφνικά, σε ηλικίες από 19 ημερών έως 19 μηνών.
Πρώτος πέθανε ο Caleb, στην κούνια του, μόλις 19 ημερών. Έπειτα ο Patrick, στους 8 μήνες, μετά από μήνες επιληπτικών κρίσεων και σοβαρής νευρολογικής νόσου. Δύο χρόνια αργότερα, η Sarah πέθανε στον ύπνο της, σε ηλικία 10 μηνών. Τέλος, η Laura πέθανε στους 19 μήνες, αφού είχε διαγνωστεί με μυοκαρδίτιδα, μια φλεγμονώδη πάθηση της καρδιάς.
Μετά τον τέταρτο θάνατο, ενημερώθηκε η αστυνομία. Και η δίκη της Kathleen κατέληξε με το δικαστήριο να αποφανθεί ότι, στατιστικά, δεν ήταν δυνατόν και τα τέσσερα παιδιά να είχαν πεθάνει από φυσικά αίτια.
Τέσσερα παιδιά δεν μπορούσαν να έχουν πεθάνει όλα φυσιολογικά το ένα μετά το άλλο.
Άρα, επρόκειτο για φόνο.
Όμως, μια επιστήμονας είχε διαφορετική άποψη. Χρόνια γενετικής έρευνας, προσεκτικής επιστημονικής δουλειάς και απίστευτης υπομονής αφιερώθηκαν σε αυτή την υπόθεση. Και τελικά αποκάλυψε ότι και τα τέσσερα παιδιά έφεραν μια σπάνια κληρονομική γενετική μετάλλαξη.
Οι δύο κόρες της Kathleen έφεραν μια σπάνια παθογόνο παραλλαγή σε ένα γονίδιο που ονομάζεται «CALM2», ενώ οι δύο γιοι της έφεραν μια διαφορετική σπάνια γενετική παραλλαγή. Και οι δύο μεταλλάξεις συνδέονται με σοβαρές νευρολογικές και καρδιολογικές παθήσεις.
Το 2023, μετά από 20 χρόνια, η Kathleen αποφυλακίστηκε. Το κράτος ζήτησε συγγνώμη. Ξαναπήρε τη ζωή της πίσω. Η ίδια, από την πρώτη στιγμή επέμενε ότι ήταν αθώα.
Η επιστήμη την ελευθέρωσε.
Η επιστήμονας, πίσω από αυτή την πραγματικά συγκλονιστική ιστορία, ήταν η καθηγήτρια Carola Vinuesa.
Και σήμερα έχω το προνόμιο να την ακούω να παρουσιάζει το εξαιρετικό επιστημονικό της έργο εδώ, στο FEBS Congress.
Και δεν μπορώ να μη σκέφτομαι πως η επιστήμη δεν αφορά μόνο τις ανακαλύψεις στο εργαστήριο. Κάποιες φορές μπορεί ακόμη και να χαρίσει σε έναν άνθρωπο, μέσα στην απόλυτη τραγωδία του, την ελευθερία που τόσο του αξίζει.
Δρ. Μυρτάνη Πιερή
