![Shot2991](https://scinews.eu/wp-content/uploads/2023/08/Shot2991-640x359.png)
Μετά την καταστροφή του Chernobyl το 1986 πολλά ζώα μολύνθηκαν με ραδιενέργεια. Γνωρίζαμε πως τα αγριογούρουνα στη νοτιοανατολική Γερμανία είχαν υψηλά επίπεδα ραδιοενεργού καισίου τότε. Αλλά τα επίπεδα με τα χρόνια μειώθηκαν στα υπόλοιπα ζώα, ενώ παρέμεναν υψηλά στα αγριογούρουνα. Το φαινόμενο ονομάστηκε “wild boar paradox”.
Ο κίνδυνος μείωσε το κυνήγι των αγριόχοιρων, κάτι το οποίο συνέβαλε σε μία έκρηξη του πληθυσμού τους. Μία νέα έρευνα έλυσε τώρα το μυστήριο γύρω από αυτό το φαινόμενο.
Μετά το Chernobyl, υπήρξε αύξηση του καισίου-137 στο περιβάλλον. Το στοιχείο έχει διάρκεια ημιζωής 30 χρόνια. Ωστόσο ένα πολύ πιο σταθερό ισότοπο, το καίσιο-135 το οποίο δημιουργείται μέσω πυρηνικής σχάσης, έχει χρόνο ημιζωής πάνω από 2 εκατομμύρια χρόνια. Η ομάδα ανέλυσε 48 δείγματα κρέατος αγριόχοιρων τα οποία συλλέχθηκαν από κυνηγούς μεταξύ 2019 και 2021, από 11 περιοχές της Βαυαρίας. Τα επίπεδα ραδιενεργού καισίου ήταν υψηλότερα από τα όρια ασφαλείας της Γερμανίας στο 88% των δειγμάτων.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως οι δοκιμές πυρηνικών όπλων ήταν υπεύθυνες για το 12-68% της μόλυνσης σε αυτά τα δείγματα.
Όλα τα δείγματα έχουν ίχνη ανάμιξης. Τα ραδιενεργά στοιχεία των πυρηνικών όπλων και του Chernobyl, έχουν αναμιχθεί στο έδαφος της Βαυαρίας, με την απελευθέρωσή τους να γίνεται με διαφορά 20-30 χρόνων.
Η κύρια πηγή ραδιενεργού καισίου λοιπόν είναι το Chernobyl, αλλά περίπου το 1/4 των δειγμάτων είχαν σημαντικά ίχνη από ραδιενεργά στοιχεία πυρηνικών όπλων. Η διατροφή των αγριογούρουνων περιλαμβάνει υπόγεια μανιτάρια και αυτό έχει ενισχύσει τη διατήρηση της μόλυνσης στο ζώο.
Μελλοντικά πυρηνικά ατυχήματα μπορούν να αυξήσουν τη μόλυνση των αγριόχοιρων και να έχουν επιπτώσεις στην τροφική αλυσίδα για δεκαετίες.
Η μελέτη αναδεικνύει πως οι στρατηγικές αποφάσεις να πραγματοποιηθούν ατμοσφαιρικές πυρηνικές δοκιμές πριν 80 χρόνια, έχουν ακόμα επιπτώσεις σε απομακρυσμένα φυσικά περιβάλλοντα, στην άγρια ζωή και στην ασφάλεια των τροφίμων του ανθρώπου σήμερα.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Environmental Science & Technology.