Οι μικρές γυαλιστερές σταγόνες στα φύλλα της Drosera rotundifolia μοιάζουν με δροσιά, αλλά είναι κολλώδεις εκκρίσεις. Οταν ένα μικρό έντομο αγγίξει τις αδενώδεις τρίχες, μπορεί να παγιδευτεί. Το φύλλο και οι τρίχες συμμετέχουν στη συνέχεια στη συγκράτηση και στην πέψη του.
Η δροσέρα είναι σαρκοφάγο φυτό. Παγιδεύει μικρά έντομα για να συμπληρώσει θρεπτικά συστατικά που δυσκολεύεται να βρει στο έδαφος όπου αναπτύσσεται.
Γιατί χρειάζεται τα έντομα
Το συγκεκριμένο είδος αναπτύσσεται συχνά σε υγρές, φτωχές σε διαθέσιμα θρεπτικά θέσεις, όπως τυρφώνες με βρύα σφάγνου. Η πρόσληψη ουσιών από τη λεία προσφέρει έναν επιπλέον δρόμο τροφοδοσίας.
Οι αδένες εκκρίνουν ένζυμα που διασπούν πρωτεΐνες του εντόμου. Το φυτό απορροφά κατόπιν θρεπτικά συστατικά από τα φύλλα. Η κίνηση γύρω από τη λεία είναι βραδύτερη από το απότομο κλείσιμο της γνωστής μυγοπαγίδας και βασίζεται σε διαφορετικό μηχανισμό.
Παραμένει φωτοσυνθετικό φυτό
Η σαρκοφαγία δεν καταργεί τη φωτοσύνθεση. Η δροσέρα εξακολουθεί να αξιοποιεί το φως και το διοξείδιο του άνθρακα για να παράγει οργανική ύλη. Το έντομο συμπληρώνει κυρίως τη θρέψη της· δεν αντικαθιστά όλο τον τρόπο με τον οποίο ένα πράσινο φυτό εξασφαλίζει την ανάπτυξή του.
Το όφελος από τη σύλληψη λείας δεν είναι ίδιο σε κάθε θέση. Μελέτες πεδίου έχουν δείξει ότι μπορεί να εξαρτάται από το πόσο φτωχό είναι το περιβάλλον και από τις υπόλοιπες συνθήκες ανάπτυξης.
Η Drosera rotundifolia απαντά σε περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Σχηματίζει χαμηλή ροζέτα φύλλων και ανθίζει σε ξεχωριστό, ψηλότερο βλαστό. Αυτή η μικρή διάταξη επιτρέπει να ξεχωρίζει κανείς τις παγίδες της από τα άνθη της, τα οποία υπηρετούν την αναπαραγωγή και όχι τη σύλληψη της λείας.
