Αμπωτη στο Μον Σεν Μισέλ της Γαλλίας. Η εκτεθειμένη έκταση γύρω από το νησί αποκαλύπτεται όταν υποχωρεί η θάλασσα. Lynx1211 / Wikimedia Commons. CC BY-SA 4.0.
Στο Μον Σεν Μισέλ, η άμπωτη αφήνει εκτεθειμένες μεγάλες εκτάσεις γύρω από το νησί. Μερικές ώρες αργότερα το νερό έχει επιστρέψει. Η επαναλαμβανόμενη άνοδος και πτώση της θάλασσας οφείλεται κυρίως στη βαρυτική επίδραση της Σελήνης και του Ηλιου, ενώ η ένταση που βλέπουμε στην ακτή εξαρτάται και από το σχήμα και το βάθος της θάλασσας.
Αμπωτη στο Μον Σεν Μισέλ της Γαλλίας. Η εκτεθειμένη έκταση γύρω από το νησί αποκαλύπτεται όταν υποχωρεί η θάλασσα. Lynx1211 / Wikimedia Commons. CC BY-SA 4.0.
Η Σελήνη έλκει πιο ισχυρά τα σημεία της Γης που βρίσκονται κοντύτερά της. Η διαφορά αυτής της έλξης από σημείο σε σημείο δημιουργεί την παλιρροϊκή δύναμη. Καθώς η Γη περιστρέφεται και η Σελήνη κινείται στην τροχιά της, η σχετική θέση αλλάζει. Ο ωκεανός αποκρίνεται με κύματα μεγάλης περιόδου που διαδίδονται στις λεκάνες και κατά μήκος των ακτών.
Πότε μεγαλώνει η διαφορά στάθμης
Κοντά στη νέα σελήνη και στην πανσέληνο, η βαρυτική επίδραση του Ηλιου και της Σελήνης ενισχύεται ως προς το παλιρροϊκό εύρος. Η διαφορά μεταξύ πλημμυρίδας και άμπωτης τείνει τότε να είναι μεγαλύτερη. Κοντά στο πρώτο και το τελευταίο τέταρτο, οι δύο επιδράσεις συνδυάζονται έτσι ώστε το εύρος να τείνει να μικραίνει.
Η ώρα του μέγιστου σε ένα λιμάνι δεν προκύπτει απλώς από το πότε η Σελήνη βρίσκεται ψηλά. Τα ρηχά νερά, οι στενές είσοδοι και οι διαστάσεις μιας λεκάνης καθυστερούν ή ενισχύουν την κίνηση. Ετσι δύο κοντινές ακτές μπορούν να έχουν διαφορετική ώρα και διαφορετικό ύψος παλίρροιας.
Ο άνεμος και η ατμοσφαιρική πίεση μπορούν επίσης να μεταβάλουν την πραγματική στάθμη. Μια παλιρροϊκή πρόβλεψη περιγράφει κυρίως την αστρονομική συνιστώσα. Για μια συγκεκριμένη παρατήρηση, όπως ένα ασυνήθιστα υψηλό νερό σε λιμάνι, οι μετρήσεις στάθμης και οι καιρικές συνθήκες συμπληρώνουν την εικόνα.
Της Ολοίβιας
