
Ορισμένοι ηφαιστειακοί βράχοι έχουν το σχήμα στρογγυλού μαξιλαριού. Το περίγραμμά τους διατηρεί το αποτύπωμα μιας παλιάς ροής μέσα στο νερό, ακόμη κι αν το πέτρωμα βρίσκεται σήμερα στην ξηρά. Ενα παράδειγμα σώζεται στο βασαλτικό πέτρωμα Orange Mountain Basalt, στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης.
Οταν η καυτή λάβα συναντά το νερό, κρυώνει απότομα στην επιφάνεια. Σχηματίζεται ένα λεπτό, στερεό περίβλημα γύρω από υλικό που μένει ρευστό. Καθώς συνεχίζει να φτάνει λάβα, το περίβλημα πιέζεται, φουσκώνει και μπορεί να σπάσει.
Από το άνοιγμα βγαίνει νέο τμήμα λάβας, που αποκτά με τη σειρά του κρούστα. Ετσι η ροή προχωρά σε διαδοχικούς λοβούς. Ο ένας μπορεί να καθίσει πάνω στον άλλο ή να γεμίσει τον χώρο ανάμεσα σε δύο παλαιότερους, δίνοντας στη μάζα την όψη σωρού από μαξιλάρια.
Οι γεωλόγοι εξετάζουν το σχήμα, το περίβλημα και τη θέση των λοβών. Ο συνδυασμός βοηθά να ανασυνθέσουν τις συνθήκες της έκρηξης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να διακρίνουν ποια πλευρά του σχηματισμού βρισκόταν αρχικά ψηλότερα.
Ο.
















