
Οι δακτύλιοι του Κρόνου μοιάζουν με λεπτή επίπεδη ζώνη όταν φαίνονται από μακριά. Ο διαφορετικός φωτισμός τους, όμως, αποκαλύπτει δομές που υψώνονται πάνω από το κύριο επίπεδο. Κοντά στην ισημερία, το ηλιακό φως φτάνει σχεδόν παράλληλα σε αυτό και ακόμη και μια σχετικά μικρή ανύψωση μπορεί να δημιουργήσει μακριά σκιά.
Η αρχειακή όψη του πλανήτη προέρχεται από παρατηρήσεις του Cassini στις 23 Ιουλίου 2008, στην αρχή της παρατεταμένης αποστολής που ονομάστηκε Equinox Mission. Η ίδια η ισημερία στον Κρόνο ακολούθησε τον Αύγουστο του 2009. Η διάκριση έχει σημασία όταν συγκρίνονται καρέ από διαφορετικές φάσεις της αποστολής.
Οι σκιές λειτουργούν σαν χάρακας
Στη Γη, ένα χαμηλό φως κάνει τη σκιά ενός αντικειμένου μεγαλύτερη. Η ίδια γεωμετρική αρχή βοηθά στην παρατήρηση των δακτυλίων. Αν είναι γνωστή η γωνία του φωτισμού, η σκιά προσφέρει πληροφορία για το ύψος μιας δομής.
Οι ομάδες του Cassini εξέτασαν πτυχώσεις, συσσωρεύσεις και νέφη σωματιδίων που έγιναν περισσότερο εμφανή στις συγκεκριμένες συνθήκες. Για να αποδοθεί μια σκιά σε μια δομή χρειάζονται επίσης η θέση της κάμερας και η γεωμετρία του συστήματος. Η φωτεινότητα μόνη της δεν δίνει το ύψος.
Οι δακτύλιοι αποτελούνται από πολλά σώματα και σωματίδια, κυρίως πλούσια σε πάγο. Κινούνται σε τροχιές γύρω από τον πλανήτη και επηρεάζονται από τη βαρύτητά του και από τους δορυφόρους. Το σύστημα δεν είναι ένας ενιαίος συμπαγής δίσκος.
Γιατί αλλάζει η όψη από τη Γη
Καθώς ο Κρόνος κινείται στην τροχιά του, μεταβάλλεται η γωνία με την οποία βλέπουμε το επίπεδο των δακτυλίων και ο τρόπος με τον οποίο φωτίζονται. Οταν παρουσιάζονται σχεδόν από την ακμή, μπορούν να φαίνονται πολύ λεπτοί στα γήινα τηλεσκόπια.
Η αλλαγή στην ορατότητα δεν σημαίνει ότι οι δακτύλιοι εξαφανίστηκαν. Περιγράφει κυρίως τη γεωμετρία της θέασης και του φωτισμού. Μια εικόνα από σκάφος κοντά στον πλανήτη δίνει διαφορετική προοπτική από μια παρατήρηση από τη Γη.
Το αρχείο του Cassini επιτρέπει αυτές τις συγκρίσεις σε βάθος χρόνου. Μικρές σκιές μέσα στις μεγάλες ζώνες γίνονται έτσι στοιχεία για ένα σύστημα που διαθέτει πολύ περισσότερη κατακόρυφη δομή απ’ όση υποδηλώνει το περίγραμμά του.
Της Ολοίβιας
















