Φούσκωμα, αέρια, κοιλιακός πόνος ή διάρροια λίγες ώρες μετά το γάλα μπορούν να συνδέονται με δυσανεξία στη λακτόζη. Τα συμπτώματα εμφανίζονται όταν το λεπτό έντερο δεν διασπά αρκετή από αυτή τη ζάχαρη. Η ποσότητα που προκαλεί ενόχληση διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Για τη διάσπαση της λακτόζης χρειάζεται το ένζυμο λακτάση. Οταν η διαθέσιμη ποσότητά του δεν επαρκεί, μέρος της λακτόζης περνά στο παχύ έντερο. Εκεί τα βακτήρια τη μεταβολίζουν, ενώ η παρουσία της επηρεάζει και την κίνηση νερού στο έντερο. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αέρια και αλλαγές στις κενώσεις.
Η ποσότητα και το τρόφιμο αλλάζουν την εικόνα
Αρκετοί άνθρωποι με δυσανεξία μπορούν να καταναλώσουν κάποια λακτόζη χωρίς έντονα συμπτώματα. Μια μικρή ποσότητα μαζί με γεύμα μπορεί να γίνεται διαφορετικά ανεκτή από ένα μεγάλο ποτήρι γάλα μόνο του.
Ορισμένα προϊόντα, όπως αρκετά σκληρά τυριά, έχουν μικρότερη περιεκτικότητα σε λακτόζη. Το γιαούρτι μπορεί επίσης να γίνεται καλύτερα ανεκτό από κάποιους ανθρώπους. Η πραγματική αντίδραση εξαρτάται από το προϊόν και από το άτομο· η γενική κατηγορία «γαλακτοκομικά» δεν περιγράφει μία ενιαία ποσότητα λακτόζης.
Τα προϊόντα χωρίς λακτόζη προσφέρουν μια εναλλακτική, αλλά δεν είναι κατάλληλα ως λύση για αλλεργία στις πρωτεΐνες του γάλακτος. Στην αλλεργία εμπλέκεται το ανοσοποιητικό σύστημα και ο μηχανισμός είναι διαφορετικός. Η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχουν άμεσες αντιδράσεις ή συμπτώματα πέρα από το πεπτικό.
Η αποχή χρειάζεται διατροφικό σχεδιασμό
Ο πλήρης αποκλεισμός όλων των γαλακτοκομικών χωρίς αντικατάσταση μπορεί να μειώσει την πρόσληψη ασβεστίου και άλλων θρεπτικών συστατικών. Η επιλογή εμπλουτισμένων προϊόντων ή άλλων τροφίμων χρειάζεται να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες, ιδιαίτερα σε παιδιά και εφήβους.
Η δυσανεξία μπορεί να συνδέεται με φυσική μείωση της λακτάσης με την ηλικία, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και μετά από βλάβη του λεπτού εντέρου. Γι’ αυτό η έναρξη ή η επιμονή συμπτωμάτων χρειάζεται ιστορικό και, όπου ενδείκνυται, διαγνωστικό έλεγχο.
Απώλεια βάρους, αίμα στα κόπρανα ή επίμονος πόνος δεν πρέπει να αποδίδονται αυθαίρετα στο γάλα. Η καταγραφή του τι καταναλώνεται και πότε εμφανίζεται η ενόχληση μπορεί να βοηθήσει την αξιολόγηση, χωρίς να υποκαθιστά τη διάγνωση.
Της Ολοίβιας
