Η ημικρανία μπορεί να αναγκάσει έναν άνθρωπο να σταματήσει τη δουλειά του, να απομακρυνθεί από το φως και να αποφύγει ακόμη και απλές κινήσεις. Ο έντονος πονοκέφαλος είναι ένα μέρος της κρίσης, που συχνά συνοδεύεται από ναυτία και μεγάλη ευαισθησία στο φως ή στους ήχους.
Ο πόνος είναι συχνά σφυγμώδης, μπορεί να εντοπίζεται στη μία πλευρά του κεφαλιού και να χειροτερεύει με την κίνηση. Οι κρίσεις έχουν διαφορετική συχνότητα και βαρύτητα από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν είναι κάθε δυνατός πονοκέφαλος ημικρανία και η διάγνωση βασίζεται στο σύνολο των χαρακτηριστικών και στο ιστορικό.
Τι ονομάζεται αύρα
Ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν παροδικά νευρολογικά συμπτώματα, όπως φωτεινές γραμμές ή λάμψεις στο οπτικό πεδίο, μυρμήγκιασμα ή δυσκολία στην ομιλία. Η αύρα μπορεί να προηγηθεί του πόνου ή να εμφανιστεί χωρίς να ακολουθήσει πονοκέφαλος. Δεν τη βιώνουν όλοι όσοι έχουν ημικρανία.
Στην τυπική αύρα, τα συμπτώματα εξελίσσονται σταδιακά και είναι αναστρέψιμα. Τα διαγνωστικά κριτήρια αξιολογούν μεταξύ άλλων τη διάρκεια και τον τρόπο εμφάνισής τους. Αυτή η περιγραφή βοηθά στην κατανόηση της νόσου, αλλά δεν επιτρέπει να αποδοθεί αυτόματα ένα καινούργιο νευρολογικό σύμπτωμα στην ημικρανία.
Ξαφνική αδυναμία στη μία πλευρά, νέα διαταραχή ομιλίας, αιφνίδια απώλεια όρασης ή πονοκέφαλος που φτάνει απότομα σε εξαιρετική ένταση χρειάζονται επείγουσα αξιολόγηση. Στην Κύπρο, σε τέτοιο περιστατικό καλούμε το 112. Η προηγούμενη διάγνωση ημικρανίας δεν αποκλείει μια διαφορετική επείγουσα αιτία.
Η διάρκεια δεν περιορίζεται πάντοτε στις ώρες του ισχυρού πόνου. Ορισμένοι άνθρωποι παρατηρούν κούραση ή αλλαγές στη διάθεση πριν από την κρίση και δυσκολεύονται να επανέλθουν αμέσως μετά. Η καταγραφή ολόκληρης της περιόδου βοηθά να φανεί η πραγματική επιβάρυνση, ακόμη κι όταν ο αριθμός των ημερών με πονοκέφαλο δεν φαίνεται μεγάλος.
Γιατί βοηθά η καταγραφή των κρίσεων
Ενα ημερολόγιο μπορεί να δείξει πόσο συχνά εμφανίζονται οι κρίσεις, πόσο διαρκούν και ποιες θεραπείες χρησιμοποιούνται. Επιτρέπει επίσης να συζητηθεί με τον γιατρό αν υπάρχει σχέση με τον ύπνο, την περίοδο ή άλλες επαναλαμβανόμενες συνθήκες, χωρίς κάθε σύμπτωση να θεωρείται βέβαιη αιτία.
Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει επιλογές για την ίδια την κρίση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, προληπτική αγωγή. Η επιλογή εξαρτάται από τη συχνότητα, τη βαρύτητα, το ιστορικό και τις υπόλοιπες θεραπείες. Η συχνή χρήση αναλγητικών μπορεί και η ίδια να συντηρεί πονοκεφάλους και χρειάζεται αξιολόγηση.
Οταν οι κρίσεις γίνονται συχνότερες, αλλάζουν χαρακτήρα ή εμποδίζουν την καθημερινότητα, η επανεκτίμηση μπορεί να αλλάξει το θεραπευτικό σχέδιο. Ο στόχος είναι να μειωθούν ο πόνος και οι ημέρες που χάνονται, με τρόπο προσαρμοσμένο στον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Της Ολοίβιας
