
Στο Badwater Basin της Κοιλάδας του Θανάτου, το λευκό έδαφος χωρίζεται σε μεγάλες πλάκες με υπερυψωμένες ακμές. Η επιφάνεια είναι από άλατα που άφησε πίσω του το νερό. Σε αυτό το τμήμα της Καλιφόρνιας, ο πυθμένας της λεκάνης βρίσκεται περίπου 86 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας.
Το νερό που κατεβαίνει από τα γύρω βουνά μεταφέρει διαλυμένα συστατικά. Φτάνει σε μια λεκάνη χωρίς κανονική διέξοδο προς τη θάλασσα, όπου η εξάτμιση είναι έντονη. Καθώς λιγοστεύει το νερό, αυξάνεται η συγκέντρωση των αλάτων και ένα μέρος τους κρυσταλλώνεται στην επιφάνεια. Το κοινό αλάτι, χλωριούχο νάτριο, είναι το βασικό συστατικό της κρούστας.
Μια επιφάνεια που αλλάζει με τη βροχή
Το στρώμα μπορεί να βραχεί, να διαλυθεί εν μέρει και να σχηματιστεί ξανά. Υγρασία και διαλυμένα άλατα κινούνται επίσης μέσα στο πορώδες έδαφος. Οταν το νερό φτάνει στην επιφάνεια και εξατμίζεται, οι κρύσταλλοι μεγαλώνουν, ιδιαίτερα κατά μήκος γραμμών που οριοθετούν τα πολύγωνα.
Το τοπίο μπορεί να αλλάξει γρήγορα μετά από έντονες βροχές. Νερό συγκεντρώνεται και καλύπτει προσωρινά ένα μέρος της λευκής έκτασης. Μόλις υποχωρήσει, η κρούστα εκτίθεται πάλι στον ήλιο και στον άνεμο. Η επανάληψη του κύκλου εξηγεί γιατί οι άκρες στο έδαφος αλλάζουν με τον χρόνο.
















