
Στη μαγνητική τομογραφία, η εικόνα σχηματίζεται από σήματα που εκπέμπει το ίδιο το σώμα μέσα σε ισχυρό μαγνητικό πεδίο. Οι ιστοί περιέχουν νερό και λίπος, άρα και πολλούς πυρήνες υδρογόνου που μπορούν να δώσουν μετρήσιμο σήμα.
Ο ισχυρός μαγνήτης δημιουργεί μια μικρή προτίμηση στον προσανατολισμό αυτών των πυρήνων. Ενας σύντομος παλμός ραδιοκυμάτων αλλάζει προσωρινά την κατάστασή τους. Καθώς επανέρχονται, ειδικά πηνία καταγράφουν ασθενή σήματα.
Πρόσθετα μαγνητικά πεδία αλλάζουν ελεγχόμενα από σημείο σε σημείο. Με αυτόν τον τρόπο το σύστημα κωδικοποιεί τη θέση από την οποία προέρχεται το σήμα. Ο υπολογιστής συνδυάζει τις καταγραφές για να ανασυνθέσει τομές του σώματος.
Διαφορετικοί ιστοί δίνουν σήματα με διαφορετική διάρκεια και ένταση. Ρυθμίζοντας τη σειρά των παλμών, μπορεί κανείς να τονίσει άλλοτε το υγρό και άλλοτε άλλες ιδιότητες των ιστών. Γι’ αυτό από την ίδια περιοχή μπορούν να προκύψουν εικόνες με διαφορετική αντίθεση.
Ο.
















