
Δύο αποξηραμένα βερίκοκα μπορεί να έχουν παρόμοια υφή και πολύ διαφορετικό χρώμα. Το ένα παραμένει ζωηρό πορτοκαλί και το άλλο σκουραίνει προς το καφέ. Μέρος της διαφοράς οφείλεται στην επεξεργασία πριν από την ξήρανση. Τα θειώδη μπορούν να περιορίσουν αντιδράσεις που αλλάζουν το χρώμα του φρούτου.
Οταν κόβεται ένα βερίκοκο, το εσωτερικό του έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο. Ενζυμικές αντιδράσεις μπορούν να σχηματίσουν σκούρες χρωστικές. Ρόλο στο τελικό χρώμα έχουν επίσης η ωριμότητα, ο τρόπος ξήρανσης και οι συνθήκες αποθήκευσης. Γι’ αυτό η εμφάνιση δίνει ενδείξεις για την επεξεργασία, αλλά δεν την αποκαλύπτει με βεβαιότητα.
Η πληροφορία που χρειάζεται ο αγοραστής
Οποιος θέλει να μάθει αν ένα προϊόν περιέχει θειώδη πρέπει να κοιτάζει την ετικέτα. Αυτή η πληροφορία έχει ιδιαίτερη αξία για ανθρώπους με γνωστή ευαισθησία. Το χρώμα από μόνο του δεν είναι αξιόπιστος τρόπος να διαλέξουν τι μπορούν να φάνε.
Η ξήρανση αφαιρεί νερό και συγκεντρώνει το υπόλοιπο περιεχόμενο του καρπού σε μικρότερο βάρος. Οταν συγκρίνονται φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, βοηθά να κοιτάζει κανείς τη μερίδα που τρώει στην πράξη. Το έντονο πορτοκαλί δεν αποτελεί από μόνο του μέτρο φρεσκάδας ή διατροφικής αξίας.
















