
Η θαλάσσια ενυδρίδα τρέφεται με αχινούς και, σε ορισμένες ακτές, τους περιορίζει αρκετά ώστε να ευνοεί τα μεγάλα καφέ φύκη που σχηματίζουν δάση κάτω από το νερό. Η επίδραση ξεκινά από το τι τρώει ένα ζώο και μπορεί να αλλάξει τη βλάστηση σε μεγάλο μέρος του βυθού.
Οι αχινοί βόσκουν πάνω στα φύκη και μπορούν να καταναλώσουν τόσο τη νέα ανάπτυξη όσο και μεγάλα τμήματα του κελπ. Οταν οι θηρευτές τους λιγοστέψουν, ορισμένες βραχώδεις εκτάσεις χάνουν την πυκνή φυτοκάλυψη. Αλλα ζώα χάνουν τότε χώρους όπου βρίσκουν τροφή ή προφυλάσσονται από τα ρεύματα και τους θηρευτές τους.
Τι δείχνουν οι παλιοί χάρτες
Σε έρευνα στη νοτιοανατολική Αλάσκα, επιστήμονες συνέκριναν χάρτες των αρχών του 20ού αιώνα με νεότερες καταγραφές. Εξέτασαν πού διατηρήθηκαν δάση φυκιών και πού είχαν εγκατασταθεί ξανά οι θαλάσσιες ενυδρίδες. Οι συγκρίσεις βοηθούν να φανεί αν η παρουσία τους συνδέεται με πιο σταθερή κάλυψη από κελπ.
Η τροφή της ενυδρίδας αλλάζει ανά περιοχή. Τον βυθό επηρεάζουν επίσης η θερμοκρασία, το φως, τα ρεύματα και η διαθεσιμότητα κατάλληλου βράχου για να στερεωθούν τα φύκη. Η παρουσία του θηρευτή είναι ένας από τους παράγοντες που βοηθούν να εξηγηθεί γιατί δύο κοντινές ακτές μπορούν να έχουν διαφορετικό υποθαλάσσιο τοπίο.
















