Οι γραμμές σε ορισμένους σιδηρομετεωρίτες καταγράφουν την εξαιρετικά αργή ψύξη μετάλλου στο εσωτερικό αρχαίων σωμάτων.

Στον Ερμή, οι μόνιμες σκιές ορισμένων πολικών κρατήρων δημιουργούν ψυχρές παγίδες δίπλα σε έναν καυτό κόσμο.

Ο κρατήρας Οκκάτωρ διατηρεί ίχνη αλμυρών υγρών που ανέβηκαν από το εσωτερικό του νάνου πλανήτη.

Οι μετασχηματιστές περιορίζουν τις απώλειες στη μεταφορά και προσαρμόζουν την τάση πριν από τη χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας.

Μεθάνιο και αιθάνιο σχηματίζουν ποτάμια και θάλασσες σε έναν παγωμένο κόσμο γύρω από τον Κρόνο.

Εξήντα χρόνια μετά το Gemini 12, οι λήψεις των αστροναυτών θυμίζουν πώς άρχισε η συστηματική παρατήρηση του πλανήτη από το Διάστημα.

Το ηλιακό φως διανύει μεγαλύτερη διαδρομή μέσα στην ατμόσφαιρα όταν ο Ηλιος βρίσκεται χαμηλά, αλλάζοντας τα χρώματα που φτάνουν στα μάτια μας.

Η υπεραγωγιμότητα επιτρέπει ισχυρούς μαγνήτες, αλλά η ψύξη και τα όρια του υλικού παραμένουν καθοριστικά για κάθε εφαρμογή.

Τα νετρίνα περνούν σχεδόν ανεμπόδιστα μέσα από την ύλη. Για να εντοπιστούν, οι επιστήμονες επιστρατεύουν έναν τεράστιο όγκο πάγου.

Δείγματα από το σημείο Nazca στον Αρη και κοντινές λήψεις βάζουν στο μικροσκόπιο ασυνήθιστες μορφές μέσα στο πέτρωμα.