Εναέρια άποψη των αλμυρών ελών του κόλπου Chinitna στην Αλάσκα. NPS / Wikimedia Commons.
Στα αλμυρά έλη, η παλίρροια γεμίζει και αδειάζει μικρά κανάλια μέσα στη βλάστηση. Κάτω από τα φυτά συσσωρεύεται λάσπη που μπορεί να κρατά οργανικό άνθρακα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τους ερευνητές βρίσκεται συχνά κάτω από την επιφάνεια, σε στρώματα που δημιουργήθηκαν καθώς θάβονταν ρίζες, φύλλα και άλλα οργανικά υλικά.
Εναέρια άποψη των αλμυρών ελών του κόλπου Chinitna στην Αλάσκα. NPS / Wikimedia Commons.
Τα φυτά παίρνουν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και χρησιμοποιούν μέρος του άνθρακα για να αναπτυχθούν. Οταν μέρος της βλάστησης πεθαίνει, μπορεί να ταφεί μαζί με λεπτά ιζήματα που φέρνει το νερό. Σε έδαφος που παραμένει βρεγμένο και έχει λίγο οξυγόνο, η διάσπαση αρκετών οργανικών υλικών είναι βραδύτερη από ό,τι σε καλά αεριζόμενο έδαφος.
Απόθεμα και ετήσια μεταβολή
Για να μετρηθεί πόσος άνθρακας υπάρχει, μια ομάδα παίρνει δείγματα από γνωστά βάθη και μετρά την ποσότητα οργανικού άνθρακα και την πυκνότητα του ιζήματος. Για να εκτιμηθεί πόσος προστίθεται σε έναν χρόνο, χρειάζεται και πληροφορία για την ταχύτητα με την οποία συσσωρεύεται νέο υλικό. Ενα μεγάλο απόθεμα μπορεί να έχει σχηματιστεί σε βάθος χρόνου και να αυξάνεται σήμερα αργά.
Αν ένα έλος αποστραγγιστεί, το οξυγόνο μπορεί να φτάσει σε στρώματα που προηγουμένως παρέμεναν κορεσμένα. Η αποσύνθεση μπορεί τότε να επιταχυνθεί και μέρος του άνθρακα να επιστρέψει στην ατμόσφαιρα. Στον συνολικό κλιματικό απολογισμό συνυπολογίζονται και άλλα αέρια του θερμοκηπίου, με εκπομπές που εξαρτώνται από την αλατότητα και τις τοπικές συνθήκες.
Τα ίδια κανάλια και ρηχά νερά προσφέρουν χώρο διατροφής και καταφύγιο σε ζώα. Μια μελέτη αποκατάστασης χρειάζεται επομένως στοιχεία τόσο για την κίνηση του νερού και τη βλάστηση όσο και για τον άνθρακα που μετριέται στο έδαφος.
Της Ολοίβιας
