Home Ιατρική-Βιολογία Ο καταρράκτης θαμπώνει και τα χρώματα

Ο καταρράκτης θαμπώνει και τα χρώματα

Οφθαλμολογική εξέταση με σχισμοειδή λυχνία.

Τα φώτα των αυτοκινήτων μπορεί να αρχίσουν να ενοχλούν περισσότερο, τα χρώματα να φαίνονται ξεθωριασμένα και τα γράμματα να χάνουν τη σαφήνειά τους. Ο καταρράκτης προκαλεί θόλωση του φυσικού φακού του ματιού και συχνά αλλάζει την ποιότητα της όρασης πριν ο άνθρωπος αντιληφθεί μεγάλη πτώση στην οπτική του οξύτητα.

Ο φακός βρίσκεται πίσω από την ίριδα και βοηθά να εστιαστεί το φως στον αμφιβληστροειδή, στο πίσω μέρος του ματιού. Οταν ο φακός χάνει τη διαφάνειά του, η εικόνα που φτάνει εκεί γίνεται πιο θολή. Ο καταρράκτης, επομένως, αφορά διαφορετικό σημείο από τις παθήσεις του αμφιβληστροειδούς, παρότι μπορούν να συνυπάρχουν.

Συνήθως προχωρά αργά

Η ηλικία είναι η συνηθέστερη αιτία. Με τον χρόνο, πρωτεΐνες του φακού μεταβάλλονται και συσσωματώνονται. Η θόλωση μπορεί να υπάρχει και στα δύο μάτια, με διαφορετική βαρύτητα στο καθένα. Δεν μεταδίδεται από το ένα μάτι στο άλλο.

Η πορεία είναι συνήθως αργή και ανώδυνη. Μπορεί να εμφανιστούν δυσκολία τη νύχτα, άλω γύρω από φωτεινές πηγές, μεγαλύτερη ευαισθησία στο έντονο φως ή συχνές αλλαγές στη συνταγή των γυαλιών. Τα ίδια ενοχλήματα δεν αρκούν για διάγνωση, επειδή υπάρχουν και άλλες πιθανές αιτίες.

Εκτός από τη γήρανση, τον κίνδυνο επηρεάζουν παράγοντες όπως ο διαβήτης, προηγούμενος τραυματισμός και ορισμένες θεραπείες με κορτικοστεροειδή. Η ύπαρξη ενός τέτοιου παράγοντα δεν σημαίνει ότι κάθε θόλωση οφείλεται σε καταρράκτη ούτε αποτελεί λόγο να διακοπεί μια συνταγογραφημένη αγωγή χωρίς ιατρική οδηγία.

Η εξέταση με διαστολή της κόρης επιτρέπει στον οφθαλμίατρο να ελέγξει περισσότερα από τον φακό. Εάν υπάρχει παράλληλα πάθηση του αμφιβληστροειδούς ή του οπτικού νεύρου, αυτή μπορεί να περιορίζει την όραση ανεξάρτητα από τον καταρράκτη. Η συζήτηση για το αναμενόμενο όφελος της επέμβασης χρειάζεται να περιλαμβάνει και αυτά τα ευρήματα, ώστε οι προσδοκίες να είναι ρεαλιστικές.

Πότε εξετάζεται η επέμβαση

Στα πρώτα στάδια, καλύτερος φωτισμός ή αλλαγή γυαλιών μπορεί να διευκολύνουν τις καθημερινές δραστηριότητες. Δεν αφαιρούν τη θόλωση του φακού. Η θεραπεία που την αντιμετωπίζει είναι η χειρουργική αφαίρεση του θολωμένου φακού και η αντικατάστασή του με τεχνητό ενδοφακό.

Η απόφαση λαμβάνει υπόψη πόσο επηρεάζονται η ανάγνωση, η εργασία, η οδήγηση και η αυτονομία, μαζί με τα ευρήματα της οφθαλμολογικής εξέτασης και τυχόν άλλες παθήσεις. Δεν βασίζεται μόνο στην ηλικία ούτε στην ιδέα ότι ο καταρράκτης πρέπει υποχρεωτικά να «ωριμάσει».

Απότομη απώλεια όρασης ή έντονος πόνος δεν ταιριάζουν με τη συνήθη αργή εξέλιξη του καταρράκτη και χρειάζονται άμεση αξιολόγηση. Η εξέταση ξεχωρίζει τι οφείλεται στον φακό και τι μπορεί να χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση.

Της Ολοίβιας