Home Διατροφή Το θαλασσινό αλάτι δεν εγγυάται ιώδιο

Το θαλασσινό αλάτι δεν εγγυάται ιώδιο

Συσκευασμένο ιωδιούχο αλάτι στις εγκαταστάσεις Luisenhall στο Γκέτινγκεν.

Ενα αλάτι μπορεί να προέρχεται από τη θάλασσα και παρ’ όλα αυτά να μην αποτελεί αξιόλογη πηγή ιωδίου. Η προέλευση, το ροζ χρώμα ή οι μεγάλοι κρύσταλλοι δεν απαντούν στο βασικό ερώτημα: έχει εμπλουτιστεί με ιώδιο; Αυτό φαίνεται στην ετικέτα, από την ένδειξη «ιωδιούχο».

Ο θυρεοειδής χρειάζεται ιώδιο για να παράγει τις ορμόνες που συμμετέχουν στη ρύθμιση του μεταβολισμού. Κατά την εγκυμοσύνη και τη βρεφική ηλικία, οι ορμόνες αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και του σκελετού.

Μικρό συστατικό, διαφορετική λειτουργία

Το κοινό αλάτι αποτελείται κυρίως από χλωριούχο νάτριο. Ο εμπλουτισμός προσθέτει μικρή ποσότητα ένωσης ιωδίου. Δεν αλλάζει τον λόγο για τον οποίο περιορίζουμε το αλάτι στη διατροφή: το πολύ νάτριο ευνοεί την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Η σύσταση για επαρκές ιώδιο δεν είναι πρόσκληση να αλατίζουμε περισσότερο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει για τους ενήλικες λιγότερα από πέντε γραμμάρια αλατιού την ημέρα συνολικά, περιλαμβάνοντας το αλάτι που υπάρχει ήδη στο ψωμί, στα τυριά και στα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Ο εμπλουτισμός με ιώδιο και ο περιορισμός του αλατιού μπορούν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα.

Οι άλλες πηγές και η υπερβολή

Ψάρια, γαλακτοκομικά και αυγά μπορούν να συμβάλλουν στην πρόσληψη ιωδίου. Η ποσότητα διαφέρει ανά τρόφιμο και τρόπο παραγωγής. Στα φύκια η διακύμανση μπορεί να είναι πολύ μεγάλη, οπότε μια μερίδα δεν δίνει πάντα προβλέψιμη ποσότητα ιωδίου.

Η έλλειψη ιωδίου μπορεί να διαταράξει τη λειτουργία του θυρεοειδούς, αλλά και η υπερβολική πρόσληψη μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Συμπληρώματα ή σκευάσματα φυκιών δεν είναι αθώα επειδή πωλούνται χωρίς συνταγή. Ιδιαίτερα σε εγκυμοσύνη ή γνωστή θυρεοειδοπάθεια, η ανάγκη για συμπλήρωμα κρίνεται εξατομικευμένα.