
Ανάμεσα σε μικρές πέτρες μπορεί να κρύβεται ένα ζωντανό φυτό με το ίδιο περίπου χρώμα και σχήμα. Οι λίθοπες, παχύφυτα του γένους Lithops από τη νότια Αφρική, έχουν εξελιχθεί ώστε το ορατό τμήμα τους να θυμίζει βότσαλο.
Το σώμα τους σχηματίζεται κυρίως από ένα ζευγάρι πολύ χοντρών φύλλων. Ανάμεσά τους μένει μια σχισμή, από την οποία μπορούν να εμφανιστούν το άνθος και το επόμενο ζευγάρι φύλλων. Δεν πρόκειται για κάκτους, παρότι συχνά πωλούνται δίπλα τους.
Ενα παράθυρο για τη φωτοσύνθεση
Στη φυσική τους θέση, μεγάλο μέρος του φυτού βρίσκεται χαμηλά ή μέσα στο έδαφος. Αυτό περιορίζει την έκθεση στον ξηρό αέρα και αφήνει λιγότερη επιφάνεια ορατή. Χρειάζεται, όμως, κάποιος τρόπος να φτάνει φως στους ιστούς που φωτοσυνθέτουν.
Η επάνω επιφάνεια των φύλλων διαθέτει ημιδιαφανείς περιοχές, σαν μικρά παράθυρα. Από εκεί το φως περνά προς το εσωτερικό. Οι παχείς ιστοί αποθηκεύουν νερό, ενώ το χαμηλό σχήμα εξυπηρετεί τη ζωή σε περιβάλλοντα όπου το νερό δεν είναι σταθερά διαθέσιμο.
Οι γραμμές, οι κηλίδες και οι αποχρώσεις διαφέρουν ανάμεσα στα είδη και στους πληθυσμούς. Η ομοιότητα με το υπόστρωμα δυσκολεύει τον εντοπισμό τους.
Καινούργια φύλλα μέσα στα παλιά
Καθώς αναπτύσσεται το επόμενο ζευγάρι, το φυτό αξιοποιεί αποθέματα από τα παλαιά φύλλα. Εκείνα σταδιακά μαραίνονται και μένουν σαν λεπτό περίβλημα γύρω από τη νέα ανάπτυξη.
Η μορφή τους εξηγεί και γιατί η καλλιέργεια δεν πρέπει να ακολουθεί μηχανικά το πότισμα ενός συνηθισμένου φυτού εσωτερικού χώρου. Η εποχή ανάπτυξης, το είδος, ο φωτισμός και η αποστράγγιση έχουν σημασία. Ενα φυτό που διατηρεί παχιά, υδαρή φύλλα δεν χρειάζεται αυτομάτως περισσότερο νερό επειδή φαίνεται ασυνήθιστο.
















