
Σε ένα προζύμι συνυπάρχουν ζύμες και βακτήρια. Οι ζύμες παράγουν αέριο που βοηθά τη ζύμη να φουσκώσει, ενώ μικρόβια που παράγουν οξέα συμβάλλουν στην ξινή γεύση και στο άρωμα του ψωμιού. Οι αναλογίες αυτών των οργανισμών διαφέρουν από προζύμι σε προζύμι.
Μελετώντας 500 προζύμια, μια ομάδα ερευνητών συνέκρινε τη σύνθεσή τους με χαρακτηριστικά όπως το άρωμα και η ταχύτητα φουσκώματος. Η γεωγραφική προέλευση εξηγούσε μικρό μέρος των διαφορών. Δύο δείγματα από την ίδια περιοχή μπορούσαν να φιλοξενούν αρκετά διαφορετικές κοινότητες.
Η μυρωδιά αλλάζει μαζί με τα μικρόβια
Η ομάδα βρήκε ότι βακτήρια που παράγουν οξικό οξύ ήταν συχνότερα σε ορισμένα δείγματα απ’ ό,τι περιέγραφαν παλαιότερες έρευνες. Οπου ήταν πιο άφθονα, συνδέθηκαν με συγκεκριμένες μυρωδιές και πιο αργό φούσκωμα στις δοκιμές. Οι μετρήσεις περιγράφουν τη συμπεριφορά των δειγμάτων που εξετάστηκαν. Ενα συγκεκριμένο άρωμα δεν αρκεί για να αναγνωρίσουμε κάθε μικρόβιο που υπάρχει στο προζύμι.
Για τον αρτοποιό, η ενεργή κοινότητα έχει πρακτική σημασία. Δύο προζύμια μπορούν να φουσκώσουν το ίδιο αλεύρι με διαφορετικό ρυθμό, ακόμη και αν έχουν παρόμοια όψη. Για τον ερευνητή, αυτή η διαφορά επιτρέπει να συνδεθεί η σύνθεση της κοινότητας με όσα τελικά παρατηρούμε στη ζύμη και στο ψωμί.
















