Πόσα χρόνια ζουν τα ζώα; Κάποια μόνο μερικές μέρες, ένώ ένα είδος είναι…αθάνατο!
Το προσδόκιμο ζωής στους ανθρώπους ποικίλει ανάλογα με τη χώρα που ζουν, το φύλο, την εποχή και πολλούς ακόμη παράγοντες, που καθιστούν άκρως πολύπλοκη τηνΚά απάντηση στην ερώτηση «πόσα χρόνια ζουν οι άνθρωποι».
Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι ευκολότερα όταν κάνουμε την ίδια ερώτηση για τα ζώα. Μιλώντας ακόμη και για ένα είδος, ο χρόνος που κατά προσέγγιση ζει, δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα, μιας και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως την «ράτσα» (πχ. υπάρχει απόκλιση μεταξύ των φαλαινών διαφορετικού είδους), το αν ζει σε αιχμαλωσία ή είναι ελεύθερο, ακόμη και την εποχή (για παράδειγμα το προσδόκιμο ζωής στις γάτες αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου)!
Από την άλλη, υπάρχουν διαφορετικοί δείκτες που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την απάντηση της ερώτησης «πόσο ζει ένα ζώο», όπως είναι φυσικά το «προσδόκιμο ζωής», ο μέσος όρος του είδους ή ακόμη και η διάμεσος για τις περιπτώσεις που έχουμε ικανοποιητικό δείγμα από αντιπροσώπους μιας ράτσας.
Έχοντας, λοιπόν, όλα αυτά κατά νου, πάμε να δούμε λοιπόν πόσα χρόνια ζουν κατά προσέγγιση 30 ζώα του πλανήτη, αρχίζοντας από τα πιο βραχύβια και καταλήγοντας στα μακροβιότερα πλάσματα της Γης…
Εφημερόπτερα
Όπως φανερώνει και το όνομά τους, τα εφημερόπτερα έχουν εξαιρετικά σύντομο κύκλο ζωής, καθώς φτάνουν στην ωρίμανση με μιας και ζουν για περίπου 1 ή 2 μέρες!
Ποντίκια
Το απλό ποντίκι που ορισμένοι έχουν για κατοικίδιο και χρησιμοποιείται κατά κόρον σαν πειραματόζωο, ζει για λιγότερο από ένα χρόνο στη φύση. Σε προστατευμένα περιβάλλοντα, ωστόσο, ζουν συχνά για 2 με 3 χρόνια.
Χάμστερ
Τα συριακά χάμστερ τυπικά δεν ζουν πάνω από 2 με 3 χρόνια σε αιχμαλωσία, ενώ στη φύση ζουν για λιγότερο από ένα χρόνο. Από την άλλη, τα ρωσικά, ζουν για περίπου 2 με 4 χρόνια σε αιχμαλωσία, ενώ τα κινεζικά για 2,5 με 3 χρόνια.
Λαγοί
Πρόκειται για ένα από τα ζώα με το μικρότερο μέσο όρο ζωής. Οι άγριοι λαγοί έχουν προσδόκιμο ζωής τα περίπου 3 χρόνια. Τα κατοικίδια από την άλλη ζουν κατά μέσο όρο 6 χρόνια.
Αλεπούδες
Στη φύση, το προσδόκιμο ζωής μιας αλεπούς είναι 1 με 3 χρόνια, παρόλο που έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που έζησαν μέχρι και 10 χρόνια.
Σκίουροι
Οι περισσότεροι σκίουροι πεθαίνουν μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Οι ενήλικοι σκίουροι έχουν προσδόκιμο στη φύση από 5 με 10 χρόνια, ενώ ορισμένοι μπορεί να επιβιώσουν από 10 έως και 20 έτη σε αιχμαλωσία.
Χρυσόψαρα
Τα χρυσόψαρα σε αιχμαλωσία μπορούν να ζήσουν μέχρι και πάνω από 10 χρόνια.
Βάτραχοι
Ο κοινός βάτραχος μπορεί να ζήσει για αρκετά χρόνια σε αιχμαλωσία, με ορισμένους να φτάνουν τα 15 έτη ζωής. Στη φύση, από την άλλη, οι κοινοί βάτραχοι πιστεύεται ότι ζουν για περίπου 10 με 12 χρόνια.
Νυχτερίδες
Μια νυχτερίδα μπορεί να ζήσει πάνω από 20 χρόνια, αν και ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού των νυχτερίδων είναι περιορισμένος εξαιτίας του μικρού ποσοστού γεννήσεων.
Λιοντάρια
Τα λιοντάρια ζουν περίπου 10 με 14 χρόνια ελεύθερα στη φύση. Ωστόσο, σε αιχμαλωσία μπορεί να ζήσουν και πάνω από 20 χρόνια.
Πρόβατα
Τα οικόσιτα πρόβατα έχουν προσδόκιμο ζωής κατά μέσο όρο τα 10 με 12 χρόνια, παρόλο που ορισμένα μπορεί να ζήσουν και μέχρι 20 έτη.
Λύκοι
Οι λύκοι που ζουν στη φύση ζουν κατά μέσο όρο μέχρι την ηλικία των 13. Σε προστατευόμενες περιοχές, ωστόσο, μπορούν να ζήσουν για 16 ή 17 χρόνια.
Σκυλιά
Το προσδόκιμο ζωής των σκύλων ποικίλει ανάλογα με τη ράτσα τους. Ωστόσο, για τα περισσότερα η διάμεσος των χρόνων ζωής φτάνει από τα 10 στα 13 χρόνια. Αρκετοί σκύλοι, βέβαια, μπορεί να ζήσουν και για 20 χρόνια ή και παραπάνω.
Γάτες
Για τις γάτες, ο κύριος παράγοντας που καθορίζει το προσδόκιμο ζωής τους, εξαρτάται από το αν ζουν σε σπίτι ή στο δρόμο. Οι τελευταίες ζουν μόνο για 4 με 5 χρόνια, καθώς είναι πιθανό να νοσήσουν ή να τραυματιστούν. Από την άλλη, όσες ζουν σε σπίτι, μπορούν να ζήσουν από 12 έως 18 χρόνια, με το μέσο προσδόκιμο ζωής να είναι τα 12,1 χρόνια.
Καναρίνια
Τα κοινά καναρίνια που πολλοί έχουν για κατοικίδιο ζουν κατά μέσο όρο για 9 με 10 χρόνια. Παρόλα αυτά μεμονωμένα καναρίνια μπορεί να ζήσουν μέχρι και 15 έτη.
Κότες
Το πόσο θα ζήσουν τα κοτόπουλα εξαρτάται από τις συνθήκες στις οποίες μεγαλώνουν. Κανονικά ζουν κατά μέσο όρο 8 με 10 χρόνια, αν και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις που μπορεί να φτάσουν τα 20 χρόνια ζωής.
Άλογα
Το προσδόκιμο ζωής των αλόγων εξαρτάται από τη ράτσα τους. Ένα τυπικό οικόσιτο άλογο ζει περίπου 25 με 30 χρόνια. Αν και όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο, ορισμένα άλογα φτάνουν και ξεπερνούν ακόμη και τα 40 έτη, με το ρεκόρ να κρατά ένα άλογο του 19ου αιώνα που έζησε για 62 ολόκληρα χρόνια.
Αρκούδες
Ο μέσος όρος ζωής μιας αρκούδας εξαρτάται από τον τύπο του ζώου και εάν ζει σε αιχμαλωσία ή στη φύση. Ωστόσο, οι αρκούδες μπορούν να ξεπεράσουν και τα 30 έτη ζωής, αν και οι πολικές φτάνουν μόνο μέχρι τα 25.
Ρινόκεροι
Ο μαύρος ρινόκερος μπορεί να ζήσει στη φύση από 35 έως 50 χρόνια κατά μέσο όρο.
Κροκόδειλοι
Ο υπολογισμός της ηλικίας ενός κροκόδειλου είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Έχοντας αυτό κατά νου, μπορούμε να πούμε ότι όλα τα είδη κροκοδείλων ζουν τουλάχιστον 30 με 40 χρόνια και στην περίπτωση μεγαλύτερων φτάνουν τα 60-70 χρόνια. Ο κροκόδειλος που ζει τα περισσότερα χρόνια είναι και ο μεγαλύτερο του είδους: ο κροκόδειλος του αλμυρού νερού (Crocodylus porosus) υπολογίζεται ότι ζει κατά μέσο όρο 70 χρόνια, με ενδείξεις για ορισμένους ότι έχουν ξεπεράσει τον έναν αιώνα ζωής.
Ελέφαντες
Οι ελέφαντες έχουν αρκετά μεγάλο προσδόκιμο ζωής, καθώς μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 70-80 χρόνια. Ένας ασιατικός ελέφαντας σε αιχμαλωσία, ο Lin Wang, έζησε για 86 χρόνια!
Φάλαινες
Το προσδόκιμο ζωής των φαλαινών ποικίλει μεταξύ των διάφορων ειδών και δεν έχει διευκρινιστεί ικανοποιητικά. Σύμφωνα με τον R.M. Nowak του Πανεπιστημίου Johns Hopkins υπολογίζεται ότι οι φάλαινες humpback ζουν μέχρι και 77 χρόνια. Αρκετοί επιστήμονες, από την άλλη, πιστεύουν ότι το συγκεκριμένο είδος μπορεί να είναι το μακροβιότερο θηλαστικό στη Γη. Μια συγκεκριμένη φάλαινα, η Bada, πιστεύεται ότι άγγιξε τα 211 χρόνια ζωής.
Χελώνες
Οι χελώνες είναι διάσημες για τη μακροζωία τους. Μια μέση υγιή χελώνα μπορεί να ζήσει περίπου 150 χρόνια. Ωστόσο αυτό εξαρτάται από το είδος της χελώνας. Μάλιστα, η Adwaita ήταν μια χελώνα η οποία αγοράστηκε από ζωολογικό κήπο της Καλκούτα από ένα βρετανό στρατηγό η οποία σύμφωνα με τους επιστήμονες ξεπέρασε τα 250 χρόνια ζωής!
Μέδουσες Turritopsis dohrnii
Η Turritopsis dohrnii, γνωστή και ως «αθάνατη μέδουσα» απαντάται στη Μεσόγειο, αλλά και στα νερά της Ιαπωνίας. Το συγκεκριμένο είδος παρουσιάζει μια απίστευτη ιδιότητα, καθώς μπορεί να «επιστρέψει» σε σεξουαλική ανωριμότητα. Η μέδουσα αυτή γεννιέται και μεγαλώνει σαν οποιοδήποτε άλλο ζώο, αλλά όταν φτάσει σε μια συγκεκριμένη ηλικία μπορεί να επιστρέψει στο στάδιο πολύποδα και να ξεκινήσει να μεγαλώνει ξανά. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα συγκεκριμένα είδη, είναι πιθανά αθάνατα!
«Αυτή η εργασία καταδεικνύει ότι μια φωτογραφία όπως μια απλή selfie περιέχει σημαντικές πληροφορίες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ενημέρωση της κλινικής λήψης αποφάσεων και των σχεδίων φροντίδας για ασθενείς και γιατρούς», δήλωσε ο Aerts, διευθυντής Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ιατρική στο Mass General Brigham με έδρα τη Μασαχουσέτη.
Για παράδειγμα, έχει αποκαλυφτεί πως οι κατσαρίδες δεν είναι βρώμικες. Παράγουν διαρκώς υγρό που καθαρίζει το σώμα τους. Έχουν συλλογική σκέψη αποφάσεων και όταν πεθαίνουν (παρεμπιπτόντως, είναι από τα πιο ανθεκτικά έντονα -μπορούν να ζήσουν χωρίς κεφάλι), αφήνουν μυρωδιά που “καλεί” άλλες κατσαρίδες
«Οι κατσαρίδες μπορούν να τρώνε ό,τι υπάρχει ήδη μέσα τους. Αντί να εκκρίνουν, αυτό που κάνουν είναι να αποθηκεύουν τα περιεχόμενα στα mycetocytes. Υπάρχουν λοιπόν, κάποια είδη κατσαρίδων που δεν έχουν εκκρίσεις. Αυτό έχει οδηγήσει στο μύθο πως μπορούν να επιβιώσουν και πυρηνικού πολέμου.
Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature και βασίζεται στην εξέταση πέντε κητωδών, η εμμηνόπαυση πιθανώς εξελίχθηκε ώστε να επιτρέπει στις φάλαινες να ζουν περισσότερα χρόνια προκειμένου να βοηθούν στην φροντίδα της οικογένειας.
Τα ευρήματα της έρευνας ενισχύουν μια χρόνια θεωρία, τη λεγόμενη «υπόθεση της γιαγιάς» σε κάποια είδη θηλαστικών, κατά την οποία τα μεγαλύτερα σε ηλικία θηλυκά «παραιτούνται» από την αναπαραγωγική διαδικασία για να συμβάλλουν στην ανατροφή των εγγονιών τους.
Ο κόσμος φαντάζεται την διάλεκτον σαν κάποιαν τερατογένεσην πάνω στο σώμαν μιας γλώσσας. Για παράδειγμαν, φαντάζεται την κυπριακήν ελληνικήν να ’ν’ κάτι σαν μισός άνθρωπος που εβλάστησεν πάνω στο σώμαν νιου άλλου ανθρώπου (εν προκειμένω της κοινής νεοελληνικής, που θεωρείται γλώσσα) τζ̆αι άρα χωρίς την γλώσσαν, η διάλεκτος εν υφίσταται: εν’ λειψιμιός άνθρωπος, όι σωστός. Άρα φαντάζουνται την διάλεκτον σαν έναν συνονθύλευμαν που παραφθορές που έπαθεν το σώμαν της γλώσσας (ξέρετε: κανέναν τζ̆αι, κανέναν τελικόν νι κ.λπ.). Τούτα ούλλα όμως εν’ τέλλεια αντιεπιστημονικά, αφού οι διαλέκτοι ιστορικά μιλώντας εν επροκύψαν ως αλλοίωση της γλώσσας. Στην περίπτωσην μας, ιστορικά μιλώντας, η δημοτική, τα κυπριακά, τα κρητικά, τα ποντιακά κ.λπ. έχουν την ίδιαν μάναν (την μεσαιωνικήν ελληνικήν) τζ̆αι αναπτυχθήκασιν ούλλες (τζ̆αι η δημοτική τζ̆αι οι υπόλοιπες) ως ξεχωριστά (τζ̆αι άρα ολοκληρωμένα) λεξικογραμματικά συστήματα με πολλές ομοιότητες φυσικά αλλά τζ̆αι πολλές διαφορές (τζ̆αι μάλιστα η επιστήμη ξέρει πολλά καλά ότι γραμματικούς κανόνες εν έσ̆ει μόνον η δημοτική, αλλά φυσικότατα τζ̆αι ούλλες οι διαλέκτοι άσχετα αν δεν τους βρίσκει ο κόσμος γραμμένους κάπου). Άρα ο σωστός τρόπος να φανταστούμεν την σχέσην γλώσσας τζ̆αι διαλέκτου, έννενι με το να πούμεν ότι η γλώσσα εν’ ένας σωστός άνθρωπος, ενώ η διάλεκτος εν’ μια παραφυάδα πάνω στο σώμαν της γλώσσας· πιο σωστόν εννά ήταν να τες φανταστούμεν σαν θκυο ξεχωριστούς ανθρώπους, ας πούμεν θκυο κοπέλλες. Άρα το πραγματικόν ερώτημαν ένι γιατί την μιαν κοπέλλαν λαλούμεν την γλώσσαν ενώ την άλλην διάλεκτον; Έσ̆ει κάτι το DNA της μιας που να την κάμνει να ’ν’ γλώσσα, ενώ της άλλης το DNA της κάμνει την να ’ν’ διάλεκτος; Η απάντηση ένι πως όι. Εν’ σαν να λαλείτε σε έναν γενετιστήν να πιάσει γαίμαν που τον Βασιλιάν Κάρολον τζ̆αι να εντοπίσει τι έσ̆ει στο γαίμαν του που τον κάμνει βασιλιάν. Ο γενετιστής εννά σου απαντήσει ότι σίουρα το γαίμαν του εν’ κότσ̆ινον (εν έσ̆ει γαλάζ̆ιον γαίμαν) αλλά εν έσ̆ει κάτι που τον κάμνει βασιλιάν. Μπόρει να σου φκάλει ότι που το DNA του φαίνεται ότι εν’ γιος της Ελισάβετ, αλλά το ότι άτομα μες τζ̆είνον το γένος γίνουνται βασιλιάες εν’ μια κοινωνική σύμβαση τζ̆αι όι κάτι στην φύσην τους. Σκεφτείτε στο μέλλον αν γινεί βασιλιάς ο Γουίλιαμ τζ̆αι κάμουν του γενετικήν ανάλυσην τζ̆είνου τζ̆αι του πρίγκιπα Χάρι. Η ανάλυση εν θα δείξει κάτι στο γαίμαν του Γουίλιαμ που να τον κάμνει βασιλιάν τζ̆αι που εν υπάρχει στο γαίμαν του Χάρι που εν θα ’ναι βασιλιάς. Το αντίστοιχον στην περίπτωσην της γλώσσας εννά ήταν να δώσεις θκυο γλωσσικές ποικιλίες σε έναν γλωσσολόγον να τες αναλύσει λεξικογραμματικά τζ̆αι να αποφανθεί ποια εν’ γλώσσα τζ̆αι ποια εν’ διάλεκτος. Η απάντηση του γλωσσολόγου εν’ η ίδια με του γενετιστή: εν’ μια κοινωνική σύμβαση τούτοι οι ρόλοι τζ̆αι όι κάτι που εντοπίζεις στην φύσην της Χ, Ψ γλωσσικής ποικιλίας.
